Nedense birden aklıma geldi bugün. Hayatımın en acıklı hikayelerinden biridir. Kızlar yanlış hatırlamıyorsan 22-23 aylık filanlardı. Bilirsiniz, ikizler geç konuşurlar, zira birbirleriyle konuşmadan anlaşabildikleri için, sizinle komünikasyon kurmak zorunda kalmazlar. Konuşamıyorlardı daha o aylarında. Babanneye köye gitmiştik. Tam da domates mevsimiydi. Bizim Defne, domatese bayılıyordu, tarlaya dalıp, dalından koparıp koparıp yiyordu. Yola çıktık, İstanbul’a dönüyoruz, … Çocuk Hastalığı ve Acıyla Geçen Beş Gün: Kızımın Hikâyesi okumayı sürdür